Gizliilimler.Org

Gizli dünyaların kapısını aralamaya hazır mısın?

Yasak Pencere (Hayat Işığı III)

Lütfen giriş yapın veya üye olun.

Kullanıcı adınızı ve şifrenizi girin

Haberler:

Sayfa: [1]
*GönderenKonu:

Yasak Pencere (Hayat Işığı III)

(Okunma sayısı 677 defa)
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.


Çevrimdışı @Bircan
Süper Moderatör
Özel Onur Üyesi
*

Kazandığı madalyalar:
************
Ruh Hali: Huzurlu
Rep Puanı: 434
Üye No: 762
Açtığı Konuları Göster
İletilerini Göster
Cinsiyet:
Nerden: ♥Ben, düşler ülkesinin gel-git akıllısıyım...♥
İleti: 2656
♥Kalbime bir dokunuşu var;Ben sizlere ömür...♥

  • Profili Görüntüle

Yasak Pencere (Hayat Işığı III)

« : Şubat 07, 2014, 02:23:01 ÖS »


Yasak Pencere(Hayat Işığı III Bölüm)



Genç adam her geçen gün biraz daha hayata tutunup, kendini çok daha iyi hissetmeye başlamıştı.  Hatta aile doktorunun ziyaretini bile geri çevirmemiş onunla uzun bir sohbet bile yapmıştı. Bu duruma etrafındakiler şaşırsa da oldukça memnundular.

Doktoru ona giderken, bol bol güneş ışığı almasını onun dışında irade ve istekle her şeyin üstesinden gelebileceğini söylemişti. Hayata tutunmak için sevgiyle birlik olmak gerekliydi…

Her gün bahçeye çıkmaya başlamış, etrafındakilerle sohbet ederken gözleri ışıldıyor, gözleri kederle değil neşe ile parlıyordu. Her gün aldığı notları heyecanla okuyor ve cevap yolluyordu. Bir yerlerde kaderin bağı her ikisinin de kalplerine ilmeğini atmıştı bir kere, hiç görmemiş olsa bile ve hatta hiç göremeyecek olsa bile ne çok şey değiştirmişti hayatında genç adamın.

Bir gün yakınlarındaki nehir kıyısının dibine gitmek istediğini söyledi. Yardımcılarından biri onu nehir kıyısına götürüp, serdikleri bir örtünün üzerine oturttular. Çok güzel bir hava vardı. Nehir sakin sakin türkü söyleyerek akıyordu sanki, yardımcısına yalnız kalmak istediğini ve birkaç saat sonra onu almaya gelebileceklerini söyleyerek yanından yolladı…

Birkaç dakika geçmişti ki, otlar arasında bir kıpırtı duydu. Az sonra inanılamayacak güzellikte bir kızın kucağında beyaz bir güvercinle yaklaşmakta olduğunu gördü. Ne arıyordu ki böylesine güzel bir kız ıssız bir orman kenarında, kız onu görünce utandı önce, tam arkasını dönüp gidecekken genç adam seslendi.”Durun bir dakika” kız duraksayarak geri döndü. Yüzünde hiç görmediği bir yalnızlık vardı. Gözlerinde ise derin bir huzur…

“Siz kimsiniz? Diye sordu utangaç bir sesle genç adam..!
“Benim adım zümrüt” dedi genç kız.
“Peki burada ne arıyorsun” dedi genç adam.
“Ben burada yaşıyorum. Şu gördüğünüz kale gibi evin bahçıvanının kızıyım.
“Öyle mi, peki ama siz çok gençsiniz insanlardan uzakta canınız sıkılmıyor mu?” dedi adam
“Çok sıkılıyorum ama maalesef bu evde yaşayan aksi bir adam varmış. Onu henüz kimse görmemiş. Babam yıllarca onu hiç yalnız bırakmamış. Annem ve babam ölünce beni de buraya mahkûm ettiler. Artık burada kendime yalnız bir dünya kurdum. Ama bazen o yaşlı adama çok kızıyorum.”dedi genç kız.
Genç adam üzülmüş ama belli etmemişti. Neler olmuştu böyle etrafında, hiç bilmeden ne çok zarar vermişti onunla yaşayanların hayatlarına, birden bencil hissetti kendini ve lafı değiştirmek için, “O güvercin senin mi?” dedi… “Evet” dedi genç kız biraz buruk “O benim en iyi dostum ve dışarıdaki hayatla tek bağlantım”

Genç adamın kalbi yerinden çıkacak gibiydi kız yanından uzaklaşırken, aradığı yıllarca burnunun dibindeydi ve o bunu bilmiyordu. Daha fazla hırs yaptı. Kendine kızdı. Ama bir taraftan da tarif edemeyeceği bir mutluluk yaşıyordu…

Eve dönerken “Zümrüt, hayat ışığım” diye kalbi göğsünün içinden sesleniyordu…

07 Şubat 2014

"Devam edecek…"




@Bircan

facebookta paylaş

Kayıtlı

Güzel bir ruha aşık olan ona hayatı boyunca sadık kalır, çünkü sevdiği şey ebedidir.” Platon

Sayfa: [1]